სამშაბათი, 19 თებ 2019, 4:27 PM
მთ. ადმინი ຫອმຕ♪♫™ • 2014/2019 წ.
- Banner"
- Banner"
- Top Users"
ຫອმຕ♪♫™
სტატიები: 104
პოსტები: 32
კომენტარები: 21
გამოხმაურებები: 2
L♥VELY♥
სტატიები: 26
პოსტები: 10
კომენტარები: 9
გამოხმაურებები: 0
DaFF™
სტატიები: 23
პოსტები: 14
კომენტარები: 9
გამოხმაურებები: 0
Forever☚
სტატიები: 21
პოსტები: 17
კომენტარები: 0
გამოხმაურებები: 0
MariaMo
სტატიები: 14
პოსტები: 2
კომენტარები: 0
გამოხმაურებები: 0
Fashion彡™
სტატიები: 11
პოსტები: 12
კომენტარები: 3
გამოხმაურებები: 0
marikordzaia
სტატიები: 8
პოსტები: 9
კომენტარები: 9
გამოხმაურებები: 0

- Chat"
შეტყობინების დასამატებლად გაიაროთ ავტორიზაცია ან რეგისტრაცია
- Banner"
- Statistic"
სულ
მომხმ.
სტუმარი
სულ ონლაინში » 1
სტუმარი » 1
მომხმარებელი » 0
ონლაინში არავინაა

ყველამ წაიკითხეთ '

ისტორია, რომლის შესახებაც გვსურს, დღეს მოგითხროთ, ინტერნეტის მომხმარებლებს შორის ძალიან პოპულარული გახდა, რადგან მასში ღრმა შინაარსი დევს.

„სახლში ვახშმად დავბრუნდი და ჩემს ცოლს ვუთხარი, რომ მართალია მიმძიმდა, მაგრამ მისთვის რაღაც უნდა მეთქვა. მან არაფერი მიპასუხა და ვახშმობა გააგრძელა. მის თვალებში, მაშინ, პირველად არ შემიმჩნევია ტკივილი…

ბედნიერების შეგრძნება...
მე არ მესიმ იმ ადამიანების, რომლებიც ყველა სირთულის გამო ცხოვრების სისასტიკეს ახსენებს. დიახ, ცხოვრება თავის წილად რთულია და ხშირად ადამიანები ვიბრძვით, რომ რაღაცას მივაღწიოთ და ბედნიერები ვიყოთ. ცხოვრება კიბეა, ხან ზემოთ ადიხარ და ხან ქვემოთ გიწევს ჩამოსვლა. აქედან გამომდინარე კიბეზე ასვლისას იგებ, თუ როგორი გემო აქ ბედნიერებას და აცნობიერებ, რომ სირთულეები მხოლოდ გაძლიერებს და მეტად მიზანდასახული ხდები საკუთარი სურვილების ახდენაში.
სიყვარულია, როცა...
სიყვარულია, როცა გაწვიმს და შენთვის ძვირფას ადამიანთან ერთად დაგმანულ კარებთან დგახარ და მრწამსს ამბობ, რადგან ღმერთი არ იკეტება... სიყვარულია, როცა უმიზეზოდ გეტირება და დაუკითხავად მეგობართან ახვალ. ისიც არაფერს გკითხავს, დაგსვამს ოთახში, თვითონ კი თავის საქმეს გააგრძელებს. სიყვარულია, როდესაც ძილში ტელეფონი გაღვიძებს და საუბრობთ არაფერზე...
"ადამიანები"
დრო გადის...ჩემს ცხოვრებაში კი არაფერი იცვლება. გაგიგიათ?
"ცხოვრება ერთ წერტილში ვერ გაჩერდება"-ამ ფრაზას სასტიკად არ ვეთანხმები.
როცა ადამიანს უშვებ ცხოვრებიდან...
როცა ადამიანს უშვებ ცხოვრებიდან
მარტო არ მიდის.
თან იმდენი რამე მიაქვს რაც შენია
ნახევარიც კი არ რჩები.
როცა ადამიანს უშვებ ცხოვრებიდან –
შენც მიდიხარ.
იმ ადგილსაც კი არ ტოვებთ, სადაც იდექით
ინაწილებთ, ისიც თან მიგაქვთ...
აქ სხვები ვეღარ დადგებიან.
ვინაიდან ეს ადგილი
არ იყო სახლი
არც ქუჩა და მითუმეტეს არ იყო სადმე...
ეს ადგილი ის საერთო სუნი იყო, რომელიც გქონდათ
საცხოვრებლად ერთმანეთში რომ გადახვედით
და ცალ-ცალკე არსებობაც შეწყვიტეთ ბოლოს. ..
ქურდი ვარ.... ვიპარავ გრძნობებს....
ქურდი ვარ....
ვიპარავ გრძნობებს....
და ახლა შენც ისე შეუმჩნევლად ამოგაცალე ღიმილი,რომ
ვერც შეამჩნიე....
ქურდი ვარ....
ყველაზე გულწრფელი და გულახდილი ქურდი....
ვაღიარებ, რომ მზეს სითბო მოვპარე....
ვაღიარებ, რომ საათები მოვპარე დროს...