მე მომწონს StatusMania ヅ™ და შენ?    

Facebook Comments
ოთხშაბათი, 13 ნოე 2019, 5:58 AM
მთ. ადმინი ຫອმຕ♪♫™ • 2014/2019 წ.
- Banner"
Banner
- Top Users"
ຫອმຕ♪♫™
სტატიები: 113
პოსტები: 34
კომენტარები: 30
გამოხმაურებები: 2
L♥VELY♥
სტატიები: 28
პოსტები: 10
კომენტარები: 9
გამოხმაურებები: 0
DaFF™
სტატიები: 23
პოსტები: 14
კომენტარები: 13
გამოხმაურებები: 0
Forever☚
სტატიები: 20
პოსტები: 17
კომენტარები: 0
გამოხმაურებები: 0
MariaMo
სტატიები: 14
პოსტები: 2
კომენტარები: 2
გამოხმაურებები: 0
Fashion彡™
სტატიები: 11
პოსტები: 12
კომენტარები: 3
გამოხმაურებები: 0
marikordzaia
სტატიები: 8
პოსტები: 9
კომენტარები: 9
გამოხმაურებები: 0
- Chat Box"
GE|EN
- Banner"
- Statistics"
სულ
მომხმ.
სტუმარი
სულ ონლაინში » 1
სტუმარი » 1
მომხმარებელი » 0
ონლაინში არავინაა

ნუ მთხოვ გავიზარდო..
ნუ მთხოვ გავიზარდო..მე ხომ პატარა ვარ..
ჩემი ოცნებები ჯერ სულმთლად წრფელია..
ნუ მთხოვ გავიზარდო თორემ გეფიცები
ჯერ ისევ ისეთი გაბუტვა მჩვევია..
ისევ შემიძლია ფიქრები წაგართვა,
ბავშვურად უბრალოდ გითხრა რომ ჩემია,
ნუ ცდილობ შემცვალო,ნუ ცდილობ გამზარდო,
მაცადე ბავშვობა..ასე მირჩევნია..
ბავშვურად ცალ ფეხზე ხტუნვა და თამაში
ვარსკვლავთა დათვლა და არჩევა მჩვევია,
მიყვარს ყვავილების ნაწნავში ჩაბნევა
თავი რომ პრინცესად წარმომიდგენია..
გულიდან სისხლის წვეთები

ყოველ ღამეს მოაქვს ფიქრი სიკვდილზე და სიშორეზე... და მეშინია...
ვფიქრობ: მოვა წამი, როცა არ ვიქნები ცოცხალი. მაინც მჯერა უკვდავების.
მე პოეზიამ მაგრძნობინა, რომ სადღაც შორს არსებობს უკვდავების ცისფერი მხარე, სადაც დაფრინავს ჩემი მწუხარე სული.
ქარიშხლიანი ღამეა და მინდა ვიყო სხვაგან.
პოეზიამ იცის უეცარი სიხარული,
რომელიც უდრის გაფრენას..

განა ყველაფერს შევეხე, რასაც მივწვდი...
განა ყველაფერს შევეხე, რასაც მივწვდი,
განა ყველაფერი ჩემკენ მოვზიდე, რასაც შევეხე,
განა ყველაფერი დავიტოვე, რაც დავისაკუთრე.
უბრალოდ, ხეების განუყრელ ნაწილად,
თანდაყოლილ ფოთლებზე და ტოტებზე მეტად,
ყოველთვის ჩიტები მიმაჩნდა.

ადამიანებივით მოდიან და მიდიან ლექსები,
ოცნებებივით იბადებიან და კვდებიან,
ღამესაც შეუძლია მიგატოვოს,
ყველაზე საჭირო ადგილას.
- ​​​​​​​ რომ ვამბობდი მძულხართქოო .. არ დაიჯერო....თურმე მყვარებიხარ..

დაეხმარე ათასჯერ - ამას დაივიწყებენ. უარი უთხარი ერთხელ - ამას დაიმახსოვრებენ. 

მე შენი სიყვარულის უკვდავად მჯერა, დრო ნივთებს ცვეთს , გრძნობებს კი ვერა.! 

​​​​​​​ მე შენ მიყვარხარ"- წამები სჭირდება ამ სიტყვების წარმოთქმას, იმის ჩვენებას კი როგორ გიყვარს-მთელი ცხოვრება....

​​​​​​​ ნამდვილი ნამდვილს ნამდვილად ცნობს....

​​​​​​​ თითქოს არ მიყვარხარ მაგრამ სხვისთვის მენანები, თითქოს არ მინდა შენი ნახვა მაგრამ საოცრად მენატრები !!!!!!!!!!!

​​​​​​​ როდესაც გული შეწყვიტავს ფეთქვას მინდა რომ ისევ სიყვარულს ვრგავდე! რომ მუდამ შენი სიცოცხლე მერქვას და აუხდენელ ოცნებას ვგავდე..

​​​​​​​ დაგივიწყებ მაშინ როცა მუნჯი ეტყვის ყრუს რომ ბრმამ დაინახა კოჭლი როგორ მირბოდა.:)))

გაუგზავნელი წერილი
მომიტევეთ, მომიტევეთ ქალბატონო.
მომიტევეთ თუკი მახსოვს თქვენი თმები,
მომიტევეთ თუკი ისევ დამესიზმრეთ,
დამიჯერეთ, ყველა წმინდანს გეფიცებით,
დაგივიწყებთ, მეც ოდესმე დაგივიწყებთ.
რაც კი დარჩა უთქმელი და სამახსოვრო,
ეხლა მინდა გაგიმხილოთ მშვიდი დარდით,
ბროწეული რომ გაყავით სანახევროდ,
აი, სწორედ, სწორედ მაშინ შემიყვარდით.
ისევ თქვენ გწერთ ქალბატონო, მომაგონდით,
უცნაური მწუხარებით, მკრთალად, მღვრიედ,
გახსოვთ ის დრო, ყველაფერს რომ მპატიობდით,
ეხლა კიდევ, ეს წერილიც მაპატიეთ.
აღარ მიყვარხარ..
გეტყვი, დამთავრდა, აღარ მიყვარხარ,
ქარმა წაიღო ის გრძნობა ძველი,
შენ რომ გიყურებ, ფიქრით სხვაგან ვარ,
მერე წავალ და არაფერს გეტყვი.
გაივლის დრო და მოვა ზამთარი,
დარდი ფიფქებად დაიწყებს თოვას,
რომ შემცივდება, დაბერავს ქარი,
ჩემს გასათბობად არავინ მოვა...
ხმადაბლა ისევ რომ ამღერდება
"ვერხვის ფოთოლთა თეთრი ლაშქარი",
შენი თვალები გამახსენდება
და ისევ ისე დაბერავს ქარი.