მე მომწონს StatusMania ヅ™ და შენ?    

Facebook Comments
კვირა, 08 დეკ 2019, 10:08 PM
მთ. ადმინი ຫອმຕ♪♫™ • 2014/2019 წ.
- Banner"
Banner
- Top Users"
ຫອმຕ♪♫™
სტატიები: 113
პოსტები: 34
კომენტარები: 30
გამოხმაურებები: 2
L♥VELY♥
სტატიები: 28
პოსტები: 10
კომენტარები: 9
გამოხმაურებები: 0
DaFF™
სტატიები: 23
პოსტები: 14
კომენტარები: 13
გამოხმაურებები: 0
Forever☚
სტატიები: 20
პოსტები: 17
კომენტარები: 0
გამოხმაურებები: 0
MariaMo
სტატიები: 14
პოსტები: 2
კომენტარები: 2
გამოხმაურებები: 0
Fashion彡™
სტატიები: 11
პოსტები: 12
კომენტარები: 3
გამოხმაურებები: 0
marikordzaia
სტატიები: 8
პოსტები: 9
კომენტარები: 9
გამოხმაურებები: 0
- Chat Box"
GE|EN
- Banner"
- Statistics"
სულ
მომხმ.
სტუმარი
სულ ონლაინში » 2
სტუმარი » 2
მომხმარებელი » 0
ონლაინში არავინაა

მართლა მივდივარ!
მართლა მივდივარ! თუკი წავედი....
არც უმიზეზოდ მითქვამს - მშვიდობით...
და ბევრი კარი, თავად დავკეტე ...
გულისტკივილით, ბევრი ჭრილობით..
მე ფლიდი კაცის არ მეშინოდა..
და ერთგულება მასშიც
ვეძიე....
ის როცა ზურგზე ტყვიებს მახლიდა,
მე სიყვარულით გადავეხვიე...
***
ნუ გეგონება, რომ ოდესმე დამავიწყდები
ის არ იფიქრო, თუ არ მოგწერ აღარ მჭირდები
მე შენ, არასდროს, არასდროს დამავიწყდები
თუმცა კი ვიცი, ვიცი ოდესმე სხვისი იქნები
შენს თავს ვერავინ დამავიწყებს, ამას გპირდები,
მე უშენობა გამაწამებს და გავგიჟდები.
მესამყაროები ნოტებთან ერთად...
ამ სიტყვებს შენთვის წარმოთქმულს
ამ ფიქრებს შენთვის დახატულს
ამ სიზმრებს შენთვის მოგონილს
ამ ღიმილს კენტად დარჩენილს
ამ ფეთქვას შენგან გაჩენილს
ამ ფრენას მოგიძღვნი შენ
მიყვარს ღამე...როცა ვათენებ
და მიყვარს სიმღერა როცა შენ ხარ 
ჩემთან...გამოგივლი შენ სახლთან
და უაზროდ დავიყვირებ...ფიქრი
მარტო შენზე მიყვარს და დრო 
როცა გამიღიმებ....
ბათუმს
წვეთები ტოტებს აესხა მძივად
და ქარის ხმაში ერთოდა გიტარა
წუხელ ბათუმში მოვიდა წვიმა
ანუ ბათუმში გამოიდარა...

უკანასკნელი ფოთოლი ტოკავს,
მოდის ზამთარი ვრცელი და ცივი
და როგორც წყაროს შედგმული კოკა
მთელი ქალაქი ივსება წვიმით....
ერთხელაც
ერთხელაც, 
გავიქცევი ყველა ნაცნობი თუ საყვარელი ადგილიდან,
გავეცლები ყველა მეგობარსა და ახლობელს,
საკუთარ თავსაც კი მივატოვებ,
მოვძებნი ვინმე სრულიად უცხოს,
რომლისგანაც სულერთი იქნება
შევუყვარდები თუ შემიძულებს,
მაპატიებს თუ არ მაპატიებს,
განმიკითხავს თუ ისეთს მიმიღებს როგორიც ვარ,
რომელსაც მხოლოდ იმას ვთხოვ, 
რომ მომისმინოს
და მოვუყვები მთელ ჩემს ცხოვრებას,
სულს ცოდვებისა და საიდუმლოებებისგან დავცლი,
იმ იმედით, რომ ისე შევმსუბუქდე,
მიწას მოვწყდე და ცისკენ წავიდე.
უცნაურია

უცნაურია,
რაც უფრო მარტო ვარ,
მით უფრო არ მყოფნის სიმარტოვე.

რატომ ხდება,
რომ საკუთარ თავთან საუბარს
პირველი ყოველთვის მე ვიწყებ ხოლმე,
ხომ შეიძლება,
ერთხელ თვითონ მოვიდეს და გამომელაპარაკოს,
ზრდილობის გამო მაინც მოვუსმენდი.

თითქოს ჩემი სიგიჟე ასეთია,
რომ ხელებზე ეკლები მაქვს ამოსული
და გაბერილი ბუშტი ისე მიჭირავს,
არ სკდება.