რაღაცნაირი ჩამოდგა ჟამი,
გულიც რაღაცას მანიშნებს თითქოს,
გაყუჩებულა, მაგრამ მკერდიდან,
რაღაცნაირად რაღაცას ითხოვს.
რაღაცნაირად დამცქერის ზეცა,
რაღაც უაზრო, უმზეო მზერით,

შენ რომ გყვარებოდი ასე უიმედო 
აღარ იქნებოდა ჩემი ნაბიჯები... 
როცა არ მელოდი მაშინ მოვედი და... 
ვნებამ აგიტაცა კვლავ ცრუ გაგიჟებით. 
ამბობ არ გინდოდა ჩემთან განშორება. 
სხვას თუ მოატყუებ, მე ვერ დამაჯერებ. 
ძალა მომეცი და თავად დაინახავ 
მთვარის ორბიტაზე ბრუნვას გავაჩერებ...

კი არ ვბრაზდები,მხოლოდ ვიმახსოვრებ
ვხედავ ვიძირები დარდიან თვალებში
მწარედ დაღლილი ჩემსთავს ვსაყვედურობ
ვგრძნობ რომ წუთები ჩერდება წამებში
ისევ მეწურება იმედი ხელახლა
ალბათ დარდებს ჩემსას ისევ დაათოვა
გარეთ გავდიოდი მზე რომ დამენხა
გარეთ კი თებერვლის ქარები დაქროდა
ისევ უსაშველო დარდი მომეძალა
ვიხსენებ მზერას შენი თვალებისას