მე მაპატიე 
თუ არ მიჭირს უკვე 
უშენოდ,
თუ ყოველ დილით ცოცხალი ვარ,
რომ აღარ ვგლოვობ,
მე მაპატიე 
თუ ჩემს თავშიც უკვე 
ვუშვებ რომ
გაუთავებელ ტკივილებსაც ჰქონიათ ბოლო...

შენზე ფიქრებში ღამე გავლიე.
ფანჯარას ვაღებ მარტო ვარ ისევ.
მე მთვარეს შენზე ვესაუბრები.
სად არის ნეტავ რად დაიკარგა.
მთვარეც მპასუხობს არ ვიცი არა.
მგონი წავიდა და აღარ მოვა.

მოგჩერებივარ, როგორც სანთელს და
სუნთქვასაც ვიკრავ, რომ არ გამიქრე...
შენით ჭკუიდან გადასვლა ღირს და
როგორ ვიცხოვრო, უნდა დავფიქრდე!
როგორ ვიცოცხლო ამ თვალთა იქეთ,
ამ მზერის იქეთ უკუნი ბორგავს...
ჩემს სასთუმალთან ჩამოჯდე იქნებ,
ყური მიუგდო ღამეულ ბოდვას.

შენი თვალების გამო, ყველაფერს დავთმობ კარგო
შენი ტუჩების გამო, სიცოცხლეს დავთმობ კარგო
იცი რალამაზიხარ ჩუმად როცა დადიხარ,
იცი შენი ბრალია, როცა მემიხარია 
ისიც შენი ბრალია, ცუდად რომ ვარ ძალიან
მინდა მოგიძღვნა ცხოვრება ჩემი
ისე გაცხოვრო არ ჩამოგვარდეს თმის არცერთი ღერი,
შემიყვარო მინდა ისე, სიყვარული  შენი სხვას ვერასოდეს ვეღარ მიცე
იცი რატო მიყვარს ია ? 
გაპრანჩვა სულ არჭირდება ისედაც ლამაზია
და შენში მომწონს თვისება ის რომ არიპრანჭები არავისთვის.

გაივლის დრო...ტკივილი დარჩება!
უშენოდ ყოფნა მე თან დამყვება...
ვერავინ შემივსო მე შენი ადგილი...
ჩემს გულს დაყვება შენი აჩრდილი...
ვერავინ ხედავს რა ხდება ჩემს გულში...
ტკივილით სავსეა იქ, შუაგულში...
გაივლის დრო...ტკივილი გაქრება...
შენი სიყვარული მე იქ გამყვება.

****
მენატრები... და იცოდე, მედარდები...
ვცადე, მაგრამ ვერ გავედი...
თუმცა მითქვამს - მე წავედი!..
ახლაც შენს გულს ვებარები...
როგორც ბავშვი - გებარები...
შენს სუნთქვასაც ვედარები,
მტკივა, რომ ვერ გეკარები...
გიხსენებ და... მემართები...